ظن

 

هر  که   شد   محرم   دل   در  حرم  یار  بماند

و آنکه   این   کار   ندانست    در    انکار   بماند

                                                                       اگر   از  پرده  برون   شد   دل  من  عیب  مکن

                                                                        شکر   ایزد   که   نه  در  پرده ی   پندار   بماند

صوفیان    واستدندا   ز گرو   می   همه  رخت

دلق   ما   بود   که   در   خانه ی   خمار   بماند

                                                                        خرقه پوشان همگی مست گذشتند و گذشت

                                                                        قصه ی   ماست   که  در  هر  سر  بازار  بماند

داشتم   دلقی   و   صد   عیب   مرا    میپوشید

خرقه  رهن  می   و  مظرب  شد  و  زنّار  بماند

                                                                       جز   دلم   کو   ز   ازل   تا  بابد   عاشق  توست

                                                                      جاودان  کس   نشنیدم  که  در   این   کار  بماند

هر  می    لعل   کز  آن  دست  بلورین   ستدیم

آب   حسرت   شد   و  در  چشم  گهر  بار  بماند

                                                                     از    صدای    سخن    عشق    ندیدم     خوشتر

                                                                     یادگاری     که    در    این    گنبد     دوّار     بماند

گشت   بیمار   که  چون  چشم  تو  گردد نرگس

شیوه ی   او   نشدش   حاصل   و   بیمار   بماند

                                                                    بر   جمال   تو   چنان   ضورت   چین   حیران  شد

                                                                   که    حدیثش   همه   جا   بر  در  و   دیوار    بماند

تماشاگه       زلفش        دل        حافظ       روزی

شد     که      باز    آید   و    جاوید    گرفتار    بماند