راز

    دردعـشقی کشیده ام که مپرس

    زهرهجری چشیده ام که مپرس

    گـشـته ام درجهان و آخـر کـار

    دلــــبری بر گزیده ام که مپرس

     آنـچـنـــــــــــان در هوای درش

     می رود آب دیــده ام که مپرس

                              من به گوش خود از دهانش دوش

     ســــخنانی شنیده ام که مپرس

                            سوی من لب چه می گزی که مگوی

     لب لعلی گــزیده ام که مــپرس

     بی تو در کلبه ی گدایی خویش

     رنج هایی کشیده ام که مپرس

    همچو حافظ غریب در ره عشق

     به مقــــامی رسیده ام که مپرس