صبح خواهد آمد

صبح

اوج لحظه پریدن است

صبح

فرصتی برای زندگی

      یک تولددوباره

          باهوای تازه طلوع

  در فضای سینه ها

          برای هم ٬ تپیدن است.

صبح

راز یک نگاه بی گناه

         باز تاب گریه های بی صدا!!

   از میان چشم های بی دروغ

        سینه های پاک وساده٬

               بی ریا

              گفتن وشنیدن است.

همچنان که ابتدای زندگی

          در هوای صاف صبح یک سلام

               لحظه ـ لحظه دیدن و دویدن است:

عشق هم

  خلاصه تمام لحظه های عمر

     ـ چون:شتاب موج ها

              موجهای پر خروش

     مثل شوق یک پرنده رها ـ

     فرصتی برای پر گشودن و

                       از قفس رهیدن است.

صبح

  شهر آواز

        و ساحل سعادت است...

               عشق:هدیه خدا

                   آرزوی من٬

                      تو٬

                       ما:

                          رفتن و رسیدن است.

مقدمه

                                              بسم الله الرحمن الرحیم

 

 سلام و عرض ادب دارم خدمت تمامی بینندگان وبلاگ:

 

  دیدی ای دل که غم عشق دگرباره چه کرد

                                                              چون بـشد دلـبر و بـا یـار چه کــــــــــــــرد

  آه از آن نـرگس جادو که چه بـازی انـگیخت

                                                             آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد

  اشک من رنگ شفق یافت ز بی مهری یار

                                                            طالع بی شفقت بین که دراین کار چه کرد

  بـرقی از منزل لـیـلی بـدرخـشیـد سحـــر

                                                           ده که با خرمن مـجـنـون دل افـکار چه کرد

  ساقیا جام می ام ده که نگارنده ی غیب

                                                          نیست معلوم که در پرده ی اسرار چه کرد

  آنـکه پـر نـقـش زد این دایـره ی مـینـایی

                                                         کس نـدانست که در گردش پر گـار چه کرد

 

                           فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت

                           یـار دیـریـنـه بـبـیـنـیـد کـه بـا یـار چه کــــــــــرد