بازگشت عشق

 

حافظ  خلوت  نشین  دوش  به  میخانه  شد

از   سر   پیمان   برفت   با  سر   پیمانه   شد

شاهد   عهد  شباب   آمده  بودش   به  خواب

باز   به   پیرانه   سر   عاشق   و  دیوانه  شد

مغبچه ای   می گذشت   راهزن  دین  و  دل

در    پی    آن    آشنا   از   همه   بیگانه   شد

صوفی  مجنون  که دی جام و قدح م شکست

دوش  به  یک  جرعه  می  عاقل و فرزانه شد

آتش    رخسار    گل    خرمن    بلبل   بسوخت

چهره ی    خندان    شمع    آفت   پروانه   شد

گریه ی  شام  و  سحر  شکر  که ضایع نگشت

قطره ی     باران     ما     گوهر    یکدانه    شد

نرگس     ساقی     بخواند     آیت    افسونگری

حلقه ی     اوراد ما      مجلس    افسانه    شد

منزل      حافظ      کنون      بارگه     پادشاست

دل    بر    دلدار    رفت    جان   بر   جانانه   شد